Menu
info@instituutdepauw.nl 0517-434632Voor vragen, vrijblijvende informatie of advies

Stotteren en de verhaaltjes in je hoofd.

Zoals jullie misschien wel zullen weten heb ik zelf ook gestotterd. Ik zie mijzelf niet als een “niet-stotteraar” maar als een “ex-stotteraar”. Wat ik hiermee bedoel? Ik spreek goed en vloeiend met soms een klein hapertje, net als een niet stotteraar.

Niet te snel!

Wat ik mij niet kan permitteren is om snel te spreken, indien ik dit meer dan een paar minuten doe merk ik dat de eerste hapertjes zich aandienen. Een signaal voor mij om het gas los te laten en weer terug te keren naar het voor mij geschikte spreektempo. Niet meer stotteren en snel spreken zijn geen vrienden van elkaar dus is voor mij de keuze snel gemaakt.

Spreek ik langzaam? Nee, beslist niet! De meeste mensen spreken te snel en denken dat dit normaal is. Het voordeel van mijn tempo is dat men mij in een keer verstaat, ik rust uit straal en zelfverzekerd overkom.

Soms heb ik ook wel eens wat hapers.

Als ik erg moe ben, gestresst of er vinden extreme gebeurtenissen plaats in mijn leven dan word ik gepakt op mijn zwakke plek en komen de hapertjes aan de oppervlakte. Gelukkig heb ik dan zelf de keuze om dit of te accepteren of een beetje gebruik te maken van mijn spreektechniek. Soms laat ik het er ook wel eens gewoon bij en accepteer de hapers. Ik ben tenslotte ook maar een mens.

Last van angst, schaamte of echte blokkades heb ik niet meer. De dagelijkse spanningen maken me wel eens een beetje nerveus maar dit heeft niets te maken met mijn spreken maar met het feit dat ik geen Superwoman ben en dus ook wel eens ergens tegen op zie.

Stotteren definitief overwinnen kwam met vallen en opstaan.

Om te komen waar ik nu ben was een langdurig proces. Ik heb in het verleden een aantal keren logopedie gevolgd, diverse trainingen en een stottertherapie gericht op ademhaling. Ik heb overal wat geleerd maar de mentale groei om het stotteren definitief te overwinnen is pas daarna begonnen met vallen en opstaan. Inzicht in mijn eigen gedrag het zetten van stappen en het blijven doorzetten waren hierin heel belangrijk. Het loslaten van de verhaaltjes en spoken in mijn hoofd die mij iedere keer influisterden dat het mij niet zou gaan lukken en met de meest vreemde gedachten kwamen. (In  een volgend blog zal ik ze aan je voorstellen)

Ik heb gestotterd, 23 jaar om precies te zijn en nu na precies 23 jaar bezig te mogen zijn met mijn kennis over te dragen via stotterinstituut de Pauw durf ik gerust te stellen dat ik een ex stotteraar ben. Ik ben best trots op mezelf!

Jolanda Boonstra.
Trainer Stotterinstituut de Pauw – BOMA-stottertherapie