Menu
info@instituutdepauw.nl 0517-434632Voor vragen, vrijblijvende informatie of advies

Van stotteraar naar dichter

a group of young people, students stand together, show the thumb

In de loop der jaren zijn er niet alleen mooie vriendschappen ontstaan tussen cursisten van de Pauw maar ook tussen het team van de Pauw en haar cursisten. Vele cursisten die altijd klaar staan met hand en spandiensten, meedenken en kind aan huis aan zijn. Hoewel iedere cursist een bijzonder en uniek verhaal heeft en ik daar een boek over kan schrijven, blijven een aantal hiervan altijd bij je, gewoon omdat ze zoveel indruk maakten. 1 van die verhalen wil ik met jullie delen, sommige oud cursisten zullen zich ongetwijfeld voor de geest kunnen halen wie hierin de hoofdrol speelt…..

In de begin jaren van de Pauw toen nog gevestigd in Lisse kreeg ik een vraag van een meneer tijdens een etentje. Zeg jij bent toch die dame van het stotterinstituut? Er werkt een jongeman bij mij in het distributiecentrum die echt niet uit zijn woorden kan komen kun jij daar wat mee? Twee dagen later zat betreffende man genaamd Peter bij mij aan de tafel voor een gesprek, een ruwe bolster die goed kon doorgaan voor een stoere zeebonk. En inderdaad hij kwam niet alleen erg moeizaam uit zijn woorden maar trilde erbij en kwam bijzonder nerveus over. Wat hij mij vertelde over zijn leven is me altijd bijgebleven, de pech die hij in zijn leven had gehad veroorzaakt door zijn heftige stotteren en het gevoel gevangen te zitten in zijn eigen lichaam. De eenzaamheid omdat hij zich niet onder de mensen durfde te begeven die hem versleten voor dorpsgek, wat uiteindelijk resulteerde in een drankprobleem. En dan ineens de meneer op zijn pad die de directeur bleek te zijn van een groot modeketen en zich het lot van zijn medewerker aantrok…..

Peter werd aangemeld voor de eerstvolgende groepstherapie op kosten van zijn werkgever en toen gebeurde er prachtige wonderbaarlijke dingen. De jongeman die geen woord kon zeggen bleek binnen 2 dagen een enthousiast spreker te zijn en een getalenteerd dichter! Tijdens zijn “gevangen” zijn had hij vele bundels vol gedichten en verhalen geschreven waarin hij zijn emoties en gedachten kon uiten. Ze waren zo goed dat Peter al snel werd opgenomen in de regionale dichtersclub. De alcohol werd vervangen door appelsap en de stille in zichzelf gekeerde collega werd een vrolijke opgeruimde vent. De verandering in Peter ging ook niet voorbij aan betreffende werkgever. Peter werd gepromoveerd en tot onze grote verbazing stopte er op een ochtend een vrachtwagen van het distributiecentrum voor de Pauw met een voor ons complete nieuwe inrichting! Verbijsterd waren we…. stoelen, tafels, koffiezetapparaat, planten en een grote bos bloemen met complimenten van de directeur.

Peter had de smaak te pakken en begon een maandblad uit te geven voor de Pauw onder de naam Peacocks Friendship. Ik heb er nog een aantal en koester deze. Hij organiseerde allerlei activiteiten voor cursisten van de Pauw zoals een sportdag en een dansavond. Uiteraard werden wij als team ook uitgenodigd op voordrachtsavonden van de dichtersclub waar we genoten van de stralende opgebloeide vloeiend sprekende Peter. Nog geen jaar later kwam zijn grootste droom uit, een lieve vriendin waar hij zeer gelukkig mee was.

Helaas is Peter veel te vroeg overleden maar niet zonder zijn dromen te hebben waargemaakt en voor eeuwig aanwezig te zijn in onze gedachten door de grote indruk die hij op ons heeft gemaakt.

Jolanda. Instituut de Pauw